Köy deyince aklına ne geliyor? İstanbul'da yaşayan biri olarak, köy benim için çocukluğumun yazı ile eşdeğerdir. Okul bittikten bir süre sonra valizler hazırlanır ve köy arabasına binilip türküler eşliğinde yaz tatiline giriş yapılır. Tatile gelen çocuklardan yaşıtını bulursan şanslısın. Bulamazsan, sana en yakın yaş grubuna yaranmaya çalışarak dahil olursun. Kur’an Kursu’nda her sene başlayıp bitiremediğin cüzü elinde harap edersin. Gitme denilen yere giderek, çıkma denilen yere çıkarak hem korkarsın hem heyecanlanırsın. Yaratıcılığını ortaya çıkararak eğlenmenin bir yolunu bulursun. Güneş ne kadar sıcaksa ay bir o kadar soğuktur. Gündüz sıcaktan kızaran kollarını gece yorganla örtersin. Hatta yazın sonuna doğru tutuşturulan sobanın başında oturarak ateşe atılmış bir kaç patatesin önüne gelmesini beklersin. Koşuşturmalı geçen günün ardından yorgun bir şekilde ateşin başında oturup yanan odunu izlemek garip bir huzur verir. Hayatın basit ama güzeldir. Artık o yazlar kalmadı ...